X
تبلیغات
آنچه شما خواسته اید..............

آنچه شما خواسته اید..............

خردل

Ãخوردنيهاي شفابخش

فرزاد 

خردل


چه خواصى دارد و چه كارهايى از اين خوراكى تند و تيز ساخته است؟

خردل را از قديم الايام مى شناختند و مصرف مى كردند. يونانيها آن را به عنوان سبزى استعمال مى كردند.
تئوفراست آن را در باغهاى خود كاشته بود.
فيثاغورث آن را مى شناخت و در آثار خود نوشته كه خردل باعث افزايش ‍ هوش و حافظه مى شود و او را هميشه با نشاط و شاد نگه مى دارد.
روميان خردل را مثل يك سبزى مصرف مى كردند ولى پلين مى گويد طاس ‍ كبابى كه با برگهاى خردل تهيه شود طعم و عطر مخصوصى پيدا مى كند.
ديوسكوريد يكى از اولين كسانى است كه خردل را از جهت طبى مصرف كرد و دمكرده آن را به عنوان دواى غرغره براى معالجه ورم لوزه هاى و دفع بلغم مغزى به كار مى برند.
مردم رم برگهاى خردل را در سركه ترشى مى انداختند و آن را در اغذيه مصرف مى كردند.
پلوت نقل مى كند كه وقتى برگهاى خردل را خرد مى كنند چشمها به آب افتاده و اشك از آن جارى مى شود. در قرون وسطى خردل را در باغهاى سلطنتى مى كاشته اند.
به عقيده سنت هيلدگراد خردل از سبزيهاى ادويه اى است كه هضم آن يك معده قوى لازم دارد.
طرفداران مكتب سالرن براى خردل خواص درمانى غذايى تشخيص داده بودند و آن را چنين تشريح مى كردند:
دانه هاى ريز خردل آب از چشم جارى مى كند و سم را معدوم مى سازد، مصرف آن در غذا باعث تقويت اشتها و قوت چشم مى شود.
پزشكان قرن هفدهم و هجدهم آن را در موارد مختلف استعمال مى كردند و از آن مشمع خردل درست كرده براى رفع درد مصرف مى كردند.
خردل انواع و اقسام زياد دارد كه در تجارت دو نوع آن مصرف مى شود كه به نام خردل سياه و خردل سفيد معروف است . دانه هاى خردل سفيد، زرد رنگ است . خردل از خانواده گياهى شاهى و ترتيزك است كه از قديم الايام تا كنون در طب و طباخى مصرف مى شود. معروف است كه پاپ در قرن دوازدهم به كسانى كه طريقه جديد و تازه اى براى مصرف خردل اختراع كنند جايزه مى داد.
خردل سياه و خردل سفيد از نظر شكل ظاهرى خيلى به هم شباهت دارند: گلهاى خردل سياه و سفيد و زرد رنگ هستند و در مزارع خردل منظره قشنگى دارد ولى دانه هاى خردل سياه كوچكتر از دانه هاى خردل سفيد است چنانكه سى گرم خردل سفيد پنج هزار دانه ولى سى گرم خردل سياه دوازده هزار و پانصد دانه مى شود. دانه هاى خردل را آسيا مى كنند از آن گرد خردل به دست مى آيد.
دانه هاى خردل سفيد را به عنوان ادويه غذا و خردل سياه را براى مصارف دارويى به كار مى برند.
خردلى كه در فروشگاهها در شيشه و يا تيوپ براى فروش عرضه مى كنند آرد دانه هاى خردل سفيد است كه با سركه و گياهان معطر ديگرى مثل جعفرى ، ترخون كرفس و يا سير مخلوط كرده اند و با علامتهاى تجارتى مختلفى به فروش مى رسانند.
خردل سياه را اگر بكاريد در ماه شهريور دانه هاى آن مى رسد و همينكه گياه خردل شروع به زرد شدن كرد بايد آن را از زمين در آوريد و در سبدى بگذاريد تا در جاى هواداراى خشك شود، وقتى خشك شد دانه هاى آن را در آوريد و باز روى پارچه اى پشمى بريزيد و بگذاريد خوب خشك شود. دانه هاى خردل سياه را براى مشمع خردل به كار مى برند دانه هاى خردل داراى اسيد سنياپين ، ميروزين ، ميرونات دوپتاس است . ميروزين و ميرونات دوپتاس اگر با آب سرد مخلوط شود اسانس خردل را به وجود مى آورد كه عامل موثرى در رفع درد است .
ضماد يا مشمع خردل را كه از زمانهاى بسيار قديم معمول شده است در عصر حاضر نيز استعمال مى كنند، اين ضماد براى درمان سرماخوردگى و امراض دستگاه تنفسى مصرف مى گردد، ضماد يا مشمع خردل اين خاصيت را دارد كه جريان خون را به سطح پوست سوق مى دهد و ورم سلولها را برطرف مى سازد.
ضماد خردل را براى درمان آسم يا برونشيت و همچنين بر ضد احتقان خون ، سر درد و درد اعصاب به كار مى برند.
بعلاوه اين ضماد در مورد سنكوپ يا رماتيسم كمك بزرگى است ؛ از نظر مصرف داخلى ، خردل تقويت كننده خوبى است كه در مورد كم خونى و حتى يبوست مى توانيد مصرف كنيد.
خردل دواى قى آور قوى است كه شايد در مورد مسموميتهاى غذايى مى تواند براى شما مفيد واقع گردد.

1- درمان آسم با خردل
دويست گرم دانه هاى خردل خشك را بكوبيد و يا آسيا كنيد تا نرم شود و بعد آن را در مقدار آب ملول (نيم گرم ) حل كنيد و مستقيما روى سينه بماليد و روى آن يك پارچه بگذاريد در درمان حمله هاى آسمى موثر و مفيد خواهد بود.

2- برونشيت و سرماخوردگى
ضماد خردل به ترتيبى كه در درمان آسم شرح داديم در مورد برونشيت و يا سرماخوردگى زمستانى نيز مفيد و موثر است . اگر كسى مبتلا به احتقان خون در عضوى از اعضاى بدنش شده است اين ضماد را استعمال كند فورا احتقان خون برطرف شده و خون به طور طبيعى به جريان خواهد افتاد. كسانى كه مى خواهند حمام خردل بگيرند تا خون در كليه اعضاى بدن آنها به جريان افتد بايد دويست گرم خردل را در كيسه اى پارچه اى بريزند و در آن ببندند و آن را در ته وان حمام خود بگذارند و آب وان را باز كنند تا وان پر شود و بعد در آن وان چند دقيقه اى دراز بكشند و اعضاى بدن خود را مالش دهند وقتى حمام خردل گرفتيد و از وان بيرون آمديد احساس ‍ خواهيد كرد كه خيلى سبك و با نشاط شده ايد.

3- مسموميت
يك قاشق چايخورى گرد خردل را در نيم ليوان آب حل كنيد و به محض ‍ اينكه عوارض مسموميت را در بيمار ديديد به او بخورانيد، او را به تهوع انداخته و موجب رفع مسموميت خواهد شد.

4- سردرد و ميگرن
كسانى كه مبتلا به سردرد و يا ميگرن (درد نيمه سر) مى شوند اگر دويست گرم گرد خردل را در كيسه پارچه اى بريزند و در آن را ببندند و آن را در وان حمام بگذارند و روى آن آب بريزند و پاهاى خود را حمام خردل دهند به زودى عوارض سردرد و ميگرن آنها نيز برطرف خواهد شد.
حمام پاها به اين ترتيب براى دل درد و شكم درد نيز مفيد است .

5- سينه پهلو و رماتيسم و سنكوپ
ضماد خردل براى درمان سينه پهلو و رماتيسم و سنكوپ هم مفيد و موثر است و همان طور كه در مورد آسم دستور داده شد بايد دويست گرم دانه هاى خردل را گرد كنيد و در كمى آب نيم گرم حل كنيد و روى سينه بماليد و روى آن پارچه اى پشمى بگذاريد.
در پايان بحث خردل لازم است گفته شود كه خردل سفيد كه رنگ آن زرد است بيشتر مصرف غذايى دارد و آن را به صورت گرد و يا خمير تهيه كرده و به معرض فروش و استفاده خانه داران مى گذارند.
براى تهيه خمير خردل ساده اگر خواستيد خودتان آن را تهيه كنيد بايد دانه هاى خردل سفيد را كه حتى المكان تازه باشد بخريد و دوازده ساعت آن را در آب خيس كنيد بعد آن را در آسيا بريزيد تا نرم شود و دوباره آن را آسيا كنيد تا كاملا نرم شود بعد به اندازه وزن آن سركه داغ يا آب انگور تازه در آن بريزيد و آن را بزنيد تا خمير روشن يك شكلى به دست دهد.
خمير خردلى كه بدين ترتيب به دست آورديد ساده ترين خميره هاى خردل است كه براى مصارف غذايى مى توانيد از آن استفاده كنيد. معمولا خمير خردل را با ادويه ديگرى مخلوط كرده و با ماركهاى مختلف آن را مى فروشند كه كم و بيش ما هم آن را ديده و چشيده ايم.
 

              منبع:   گروه اینترنتی مبین     

+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۸۷ساعت ۰۷:۴۱ توسط فرزاد صدیق دسته : خردل نظر(0)

آنديو

Ãخوردنيهاي شفابخش

نيلوفر 

آنديو

سبزى كه كشت آن تازه در ايران معمول شده است سالاد اين سبزى كبد، كليه و معده را تقويت مى كند
«آنديو» از سبزيهايى است كه با ترجمه كتاب «گذرنامه براى يك زندگى نوين » و كتاب «چه بايد خورد و چگونه بايد پخت » اثر دكتر «گيلورد هاوزر» غذاشناس معروف جهان به ايرانيان عصر حاضر معرفى گرديد و در اثر اين معرفى كشت آن در ايران رواج يافت و محصول آن به بازار آمد. امروز اگر به فروشگاههاى مدرن مواد غذايى برويد در قسمتهاى سبزى و ميوه آنديو را هم خواهيد ديد كه مى فروشند و خواستاران زيادى هم دارد.
آنديو گياهى است از خانواده كاسنى داراى برگهاى دراز و تكه تكه و گاهى مجعد و تابدار (فرى ) كه در باغهاى سبزيكارى و در جاليز صيفى مى كارند و وقتى بخواهند رنگ برگهاى آن سفيد مايل به زرد بماند همينكه ساقه و برگهاى آن بالا آمد روى آن را يك گلدان مى گذارند تا از نور هوا محروم شود و برگهاى آن سبز نگردد و يا آن را در گودالى فرو مى كنند و يا روى آن را شن و ماسه مى ريزند.
آنديو را در سالاد بطور خام و يا پخته مى خورند. اين سبزى براى كبد و تصفيه خون بسيار مفيد است . طعم و مزه آن كمى تلخ و شبيه به مزه ساقه كرفس است .
در استانهاى شمالى فرانسه آنديو زياد به عمل مى آيد و ريشه آن را در بلژيك به مقدار زياد خشك كرده و به فرانسه ، آلمان و چكوسلواكى صادر مى كنند كه به مصارف دارويى مى رسد.
اصل آنديو از چين و ژاپن است و از آنجا به كشورهاى ديگر رفته است . اخيرا در ايران هم آن را كاشته اند و مصرف آن مورد توجه قرار گرفته است .
بهترين نوع آنديو از بلژيك به دست مى آيد. در اين كشور كشت آن بى اندازه رواج دارد و محصول فراوانى براى صدور به كشورهاى خارج به دست مى آيد كه به آن كاسنى بروكسل مى گويند.
نام ديگر آنديو (ريش بز) و «ويتلوف » است .
اگر آنديو را وقتى از زمين در آمد، نور و هوا ندهند برگهاى آن سفيد و بى اندازه لطيف و شكننده مى شود. فصل آنديو از مهر ماه شروع و تا آخر زمستان ادامه پيدا مى كند ولى با اصول جديد كشاورزى مى توانند آن را در تمام فصول سال به عمل آورند.
آنديو را خام در سالاد مى ريزند و مى خورند و يا آن را به طريقه هاى مختلف پخته و مصرف مى كنند.

دو طريقه براى پختن آنديو:
طريقه اول - آنديو را برگ برگ كنيد و بشوييد ولى توجه داشته باشيد كه مدت زيادى در آب بماند. بهترين طرز شستن آن اين است كه آن را زير آب شير بگيرند تا از گل و شن پاك شود.
بعد از آن را در ظرف لعابى و كلفت بگذاريد. اگر آنديو پانصد گرم است سى گرم كره ، يك گرد نمك ، يك چهارم ليموترش و يك دسى ليتر آب در آن بريزيد و در ظرف را گذاشته و روى آتش قرار دهيد تا با آتش ملايم بپزد. پختن آنديو با آتش ملايم معمولا بيش از 45 دقيقه طول نمى كشد.
طريقه دوم - برگهاى آنديو را كه جدا كرده ايد و شسته ايد در ظرف مخصوص سبزيهاى بخار پز بريزيد. پنجاه گرم كره ، يك گرد نمك و چند قطره آب ليموى ترش را به آن اضافه كنيد و آتش آن را روشن كنيد تا با بخار بپزد.
مدت پختن آنديو در ظرف بخارپز بيش از 45 دقيقه وقت نمى خواهد.
از آنديو پخته پوره آنديو و كوكوى آنديو درست مى كنند كه طرز تهيه آن اين طور است :

پوره آنديو
آنديو را با آب و يا بخار بپزيد (دستور پختن آن را قبلا به تفصيل شرح داديم (بعد آن را در آسياى سبزيها بگذاريد به صورت پوره در آوريد و سپس آن را در ظرفى بيزيد و گرم كنيد و كمى كره يا كرم به آن اضافه كنيد.
براى اين كه پوره آنديو كامل شود مى توانيد چند قاشق (سوس بشامل ) و يا پوره سيب زمينى به آن اضافه كنيد.

كوكوى آنديو
آنديو پخته را به مقدار دويست و پنجاه گرم به صورت پوره در آوريد. سه عدد زرده تخم مرغ را در آن انداخته و آنقدر بزنيد تا مخلوط يكسانى به دست دهد، بعد نمك ، فلفل و گرد جوز هندى را به آن اضافه كنيد و دوباره بزنيد تا خوب مخلوط شود. آخر سر سفيده سه تخم مرغ را كه خوب زده ايد و سفيد شده است در آن بريزيد و دوباره خوب بزنيد كه مخلوط شود، بعد ظرف كوكو را با روغن چرب كنيد و مخلوط كوكوى آنديو را در آن بريزيد و ظرف آن را در فر بگذاريد از پانزده تا هجده دقيقه بپزد و بلافاصله آن را سر سفره بياوريد و صرف كنيد.

سالاد آنديو
براى تهيه سالاد آنديو بايد برگهاى آنديو را جدا كرد و با آب بشوييد و برگهاى پلاسيده آن را دور بريزيد و هر برگ را از درازا به دو قسمت كنيد. در ظرف سالاد روغن زيتون ، آب ليمو يا سركه و نمك و فلفل را به اندازه كافى با هم مخلوط كنيد و برگ هاى بريده آنديو را در آن بريزيد و به هم بزنيد و نوش جان كنيد. به جاى سوس معمولى سالاد مى تواند سوس مايونز به كار ببريد. هم چنين آنديو پخته را هم مى توانيد مثل آنديو خام سالاد كنيد.
 

        منبع:   گروه اینترنتی مبین     

+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۸۷ساعت ۰۷:۳۹ توسط فرزاد صدیق دسته : آندیو نظر(0)

كلم بروكلي

Ãخوردنيهاي شفابخش

  فرزاد

كلم بروكلي

 
كلم بروكلي؛ موثر در پيشگيري از بيماري‌هاي ريوي‌
جام جم آنلاين: تحقيقات جديد نشان مي‌دهد: كلم بروكلي حاوي ماده‌اي است كه از بروز بيماري‌هاي خطرناك ريوي پيشگيري مي‌كند.
دانشمندان در آمريكا دريافته‌اند ماده موسوم به سولفور اپان فعاليت ژني را در سلول‌هاي ريوي انسان افزايش مي‌دهد كه با اين واكنش از سلول‌هاي ريه‌ها در برابر آسيب‌هاي ناشي از مواد سمي‌ حفاظت مي‌كند.

اخيرا نيز پژوهشگران متوجه شده بودند كه همين‌ تركيب در كلم بروكلي مي‌تواند از آسيب‌هاي وارده به رگ‌هاي خوني ناشي از بيماري ديابت جلوگيري كند.

اين سبزي خوراكي در عين حال در كاهش خطر بروز حملات قلبي و سكته‌هاي مغزي نقش سودمندي دارد.
 
    منبع :   روزنامه  جام جم
 
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۸۷ساعت ۰۷:۳۰ توسط فرزاد صدیق دسته : كلم بروكلي نظر(0)

بادام تلخ

Ãخوردنيهاي شفابخش

  فرزاد

بادام تلخ

 
 
 
بادام خوب است، تلخش‌خوب‌تر
جام جم آنلاين: بادام ميوه‌اي است كه داراي خواص درماني زيادي است، اما پزشكان متخصص تغذيه معتقدند بادام تلخ داراي خواص دارويي بيشتري است.
بادام تلخ براي تنگي نفس، سرفه و ورم ريه مفيد است. همچنين ماليدن آن بر دور چشم، بينايي را تقويت مي‌كند. اين ميوه سنگ كليه و قولنج را برطرف مي‌كند و روغن آن خاصيت مسهلي دارد و ضد سرمازدگي است و‌ ترك دست و پا را درمان مي‌كند.

ماليدن روغن بادام تلخ روي صورت، لكه‌ها و چين و چروك را درمان مي‌كند.

چغاله بادام نيز براي تقويت لثه و دندان مفيد است و خشكي دهان را از بين مي‌برد.

جوشانده برگ درخت بادام نيز نارسايي كبد و كيسه صفرا را درمان مي‌كند. بادام تلخ را آسياب كرده و با سركه مخلوط كنيد، ضماد خوبي براي سردرد است.

ريختن يك قطره روغن بادام تلخ در گوش براي رفع زنگ زدن موثر است.  فراموش نكنيد خوردن بيش از اندازه بادام شيرين براي معده مضر است و روزي 5 دانه بادام كفايت مي‌كند
 
      منبع :   روزنامه  جام جم
 
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۸۷ساعت ۰۷:۲۴ توسط فرزاد صدیق دسته : بادام تلخ نظر(0)

گریپ فوریت

Ãخوردنيهاي شفابخش

نیلوفر 

گريپ فوريت

ميوه اى كه نسبتا تازه در ايران شناخته شده و داراى خواص شفا بخشى است.
گريپ فوريت را من در كتاب ((سبزى ها و ميوه هاى شفا بخش ))(پرتقال امريكايى ) ناميده ام ولى بطورى كه مى دانيم اسم آمريكايى آن كه به نام گريپ فوريت است بيشتر تعميم پيدا كرده است و حتى ميوه فروشان بى سواد هم اين نام را براى اين ميوه بر زبان مى آورند.
در گذشته نوع گريپ فرويت كه از خانواده مركبات است در ايران شناخته نشده بود و شايد هم وجود نداشت ، ولى بيست سال پيش كه براى اولين بار كتاب ((گذرنامه براى يك زندگانى نوين )) و سپس كتاب ((چه بايد خورد و چگونه بايد پخت ))اثر غذاشناس نامى جهان دكتر گيلورد هاوزر به فارسى ترجمه شد اين ميوه در ايران شناخته شد و كسانى كه به خارج رفتند آن را ديدند و چشيدند و طرفدار آن شدند و رفته رفته كشت آن در شمال و جنوب ايران رواج يافت و اكنون محصول گريپ فرويتى كه در جيرفت و بم و شهداد كرمان به دست مى آيد شايد بتوان گفت بهترين نوع آن در دنيا است . زيرا پوست آن نازك ، درون آن پر آب و طعم آن كمى شيرين است و در مقام مقايسه مى توان گفت گريپ فرويت جيرفت و كرمان با بهترين نوع آنكه محصول فلسطين است برابرى مى كند.
خود من در نه سال پيش در يكى از شهرهاى فلسطين گريپ فرويت را به اندازه يك طالبى بزرگ ديدم و خريدم كه وقتى آن را پاره كردم قاچهاى آن به اندازه قاچ طالبى بود اكنون همين گريپ فرويت و بزرگتر آن را ما در باغهاى شمال و جنوب مى توانيم ببينيم .

گريپ فرويت چگونه در دنيا پراكنده شد
وقتى كتابهاى قديمى را براى آشنايى به تاريخ گريپ فرويت و پراكندگى و رواج آن در دنيا ورق مى زنيم مى بينيم كه در چين ، چينى ها عادت داشته اند اين ميوه را قبل از غذاى خود به عنوان اشتهاآور بخورند.
اين عادت را آمريكاييها تقليد كردند و با تعميم كشت درخت گريپ فرويت اين عادت را در آمريكا رواج دادند در نتيجه امروز هر خانواده آمريكايى اين ميوه و آب آن را به فراوانى و ارزانى در دسترس خود دارد و از آن استفاده مى كند.
درخت گريپ فوريت كه ارتفاع آن تا هفت متر و قطر آن به شصت سانتيمتر مى رسد گلهاى سفيد و معطر، شبيه گلهاى پرتقال و نارنج دارد. ولى بزرگتر از آن است . ميوه آن داراى پوست زرد روشن و بطور عادى بزرگتر از پرتقال است ولى گاهى به بزرگى يك طالبى هم مى رسد.
گلهاى گريپ فوريت از نظر طبى خاصيت ضد تشنج و لرز را دارد و آن را دم مى كنند و در موقع تشنج و گريپ و تب مى نوشند.
آقاى هانرى لوكلر در كتاب خود مى نويسد: كه اصل و گهواره گريپ فرويت در آسيا بوده است و از چين و هندوستان به ديگر كشورهاى دنيا راه يافته و ترويج شده است .
مدتها در امريكا به گريپ فوريت ((شادوك )) مى گفتند زيرا: ((شادوك )) نام فرمانده كشتى اى بود كه از هند نهال گريپ فوريت را به آمريكا آورد و كشت آن را رواج داد.
در قرن گذشته بهترين گريپ فرويتى كه به اروپا مى آمد از اتازونى بود و در بازار فرانسه به نام پرتقال فلوريدا به فروش مى رفت و امروز بيشتر گريپ فوريت ((ژافا)) در بازار اروپا معروفيت دارد كه آن هم از اسرائيل وارد مى شود.

گريپ فرويت چه دارد؟
مواد اصلى كه در گريپ فرويت شناخته شده است عبارتند از: اسيد سيتريك ، قند، پكتين ، روغن مايع اصلى ، ليمونن ، پى نن ، سيترال و انواع الكلها، ويتامين ((ث )) و ويتامين ((پ )) به طورى كه مى دانيد اين دو ويتامين حافظ سلامت قلب و عروق بدن ما است .
بنابراين گريپ فرويت براى دستگاه بدن ما قند و چند ماده حياتى مى آورد.
عناصر تلخ آن و روغن هاى مايع فرارى كه دارد ريه ها و معده ما را تقويت مى كند.
گريپ فرويت اشتها را تقويت كرده و عمل هضم را آسان مى سازد و موجب جريان سريع عصير معدى و ترشح كيسه صفرا مى شود.
اگر گريپ فرويت را صبح ناشتا بخوريد خواص ادرارآور آن زياد مى شود و سموم را از بدن خارج كرده و خون را تصفيه مى كند و كليه و كبد را پاك مى نمايد.
آب گريپ فوريت خوشمزه و لذيذ است و به آسانى مى توان آن را گرفت و پيش از غذا يك ليوان كوچك از آن را نوشيد و اين كار را در هر روز دو يا سه بار تكرار كنيد.
اشتباه بزرگى است اگر به آب گريپ فرويت شكر اضافه كنيد زيرا عمل شفا بخش اين ميوه جالب را در بدن تضعيف مى كند. اگر شما از طعم كمى ترشى آب گريپ فرويت خوشتان نمى آيد مى توانيد يك قاشق عسل و يا كمى آب پرتقال شيرين و يا ليمو شيرين را به آن اضافه كنيد و بنوشيد.

بطور خلاصه گريپ فرويت اين خواص را دارد:
1. اشتها آور است . 2. هضم كننده غذاست . 3. خون را تصفيه مى كند. 4. ادرار آور است . 5. كبد را از سموم پاك مى كند. 6. ضد خون ريزى بواسير است . 7. خنك و دافع عطش است .
و اما چه كسانى بايد گريپ فرويت مصرف كنند.
1- كسانى كه كم اشتهايى دارند. 2- كسانى كه غذا را به سختى هضم مى كنند. 3- كسانى كه خونشان غليظ شده و در چهره شان برافروختگى ظاهر مى شود. 4- كسانى كه اختلال مفصلى دارند. 5- كسانى كه كم ادرار مى كنند. 6- كسانى كه نارسايى كيسه صفرا دارند. 7- كسانى كه موهاى سرشان مى شكند. 8- كسانى كه عفونتهاى ريوى و تب خيز دارند.
بلندى درخت گريپ فرويت به اندازه 30 تا 50 فوت است و سر آن به شكل مخروطى است برگ آن بيضى شكل است و پوست درخت آن صاف خاكسترى مايل به قهوه اى است گلهاى آن سفيد و بزرگ است و يا به طور جدا و يا در يك دسته از 20 عدد گل مى باشند - ميوه هاى آن در خوشه هاى كوچكى مانند خوشه انگور توليد مى شود شكل ميوه بيضى شكل است و رنگ ليمو يا پرتقال است - پوست آن نازك است و گوشت ميوه آن زرد يا سرخ رنگ است - در باغها انواع و اقسام آن به وجود مى آيد - تاريخ به وجود آمدن آن از نظر گياه شناسى چندان معلوم و روشن نيست - به نظر مى رسد كه آن را از درخت توسرخ بزرگ بوجود آورده اند - (در هندوستان غربى ) و اول مرتبه راجع به آن در سال 1750 در جزيره باربادوس نوشته بودند - در آسياى شرقى به شكل طبيعى ديده نشده است در صورتى كه توسرخ به حال طبيعى در آسياى شرقى ديده شده بود-
در آمريكا گريپ فرويت به وسيله اسپانيوليها به ايالت فلوريدا آورده شده بود و از سال 1880 آن را براى مقاصد تجارتى در باغها كاشته بودند - از اين تاريخ (گريپ فرويت ) از ميوه هاى معروف در تجارت ايالات كاليفرنيا و اسپانيا مى باشد و خصوصا در ايالات تگزاس خيلى زياد است در كليه نقاط دنيا امروز (گريپ فرويت ) كاشته مى شود.
گريپ فرويت را در ناشتايى زياد استعمال مى كنند خود ميوه و يا آب آن را مى خورند - بسيار خوشمزه و با خاصيت و مقوى است

       منبع:   گروه اینترنتی مبین      
 

+ نوشته شده در چهارشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۸۷ساعت ۰۹:۰۴ توسط فرزاد صدیق دسته : نظر(0)

گیلاس

Ãخوردنيهاي شفابخش

فرزاد 

گيلاس

ميوه اى كه سموم بدن را از بين مى برد، دستگاه هاضمه را مرتب كرده و اعصاب را تسكين مى بخشد
گيلاس ، ميوه درخت گيلاس است كه در تمام كشورهاى جهان آن را مى شناسند مخصوصا فصل شكوفه گيلاس در ژاپن شهرت جهانى دارد.
درخت گيلاس در بهار لباس نازك و سفيد از گلهاى كوچك و ظريف بر تن مى كند كه رفته رفته گلها مى ريزد و از ته آن دانه هاى كروى شكلى كه سبز است نمودار مى شود. اين دانهاى كروى شكل سبز كم كم رنگ گرفته و به رنگ زرد طلايى و يا قرمز در مى آيد كه همان گيلاس است كه فعلا از اصفهان بهترين نوع آن به بازار ايران مى آيد و بعد كه تمام شد از خراسان ، گيلاس ‍ مخصوص آن ناحيه كه خيلى درشت و پرگوشت و كمى هم سفيد است پيدا مى شود.
گيلاس خراسان را در جاهاى ديگرى كاشته و محصول آن را به بازار مى آورند.

مشخصات و خواص گيلاس
گيلاس از ميوه هاى كوچك هسته دار است كه شكل آن تقريبا كروى است و داراى دمى بلند و يا كوتاه است . گوشت ميوه گيلاس يا خيلى لطيف و يا سفت و آبدار و شيرين به رنگ زرد سفيد و يا زرد قرمز يا سياه مى باشد و گيلاس سرشار از املاح معدنى است : داراى كلسيم ، فسفر، پتاسيم ، كلر، سديم ، منيزيم ، گوگرد و مقدار قابل توجه آهن است .
گيلاس داراى كوبالت ، مس ، منگنز، و روى مى باشد.
قندى كه گيلاس دارد از نوع ((لوولوز)) است .
گيلاس داراى ويتامينهاى ث و ب 2 و پ پ و مقدار زيادى ويتامين آ مى باشد. كه براى چشم فوق العاده مفيد است .
از خوردن گيلاس اثرات مهمى در بدن ما پيدا مى شود كه از زمانهاى قديم آن را توصيف و تشريح كرده اند چنان كه طرفداران مكتب سالرن درباره گيلاس اين طور گفته اند:
((اگر گيلاس بخورى مزاياى زيادى براى تو فراهم خواهد شد.))
((شكم تو پاك خواهد شد و تمام خون بدنت بهتر گردش كرده و مواد غذايى لازم را به دست خواهد آورد.))
در قرن هجدهم دكتر ((له مرى )) معروف درباره گيلاس نوشته است :
((گيلاس براى قلب ، براى معده و روده مفيد است اشتها را زياد كرده و بدبويى را به خوشبويى تبديل مى كند.)) در عصر حاضر بر اثر بررسيهايى كه در روى گيلاس به عمل آورده شده است گفته هاى پزشكان قديمى درباره اين ميوه به ثبوت رسيده است .
و اكنون با آزمايشهاى علمى ما مى دانيم كه گيلاس از ميوه هايى است كه سموم بدن را بر طرف كرده و خون را تصفيه مى كند، قوه دماغى بدن را تقويت كرده و كمبود املاح معدنى بدن ما را برطرف ساخته و دستگاه هاضمه را منظم مى كند، اعصاب را تسكين داده و ادرار آور است .
هر صد گرم گيلاس داراى دويست و پنجاه ميلى گرم پوتاس است و چنانكه مى دانيد پوتاس تاءثير زيادى بر افزايش ادرار دارد. كسانى كه ورم مفصل و يا رماتيسم يا نقرس دارند بالنتيجه براى معالجه خود بايد غذايى بخورند كه ادرار زياد كند، با گيلاس رژيم مى گيرند. رژيم گيلاس براى كسانى كه سنگ كليه و يا سنگ صفرا و يا مثانه دارند نيز بسيار مفيد و موثر است . كسانى كه تصلب شراين دارند و يا از كبد مى نالند و يا به يبوست مبتلا شده اند و يا در روده هاى آنها گاز جمع مى شود و غذا تخمير مى گردد و هم چنين كسانى كه املاح معدنى بدن آنها كم شده و يا بچه هايى كه دير رشد مى كنند بايد گيلاس بخورند و رژيم گيلاس بگيرند چون قند ميوه گيلاس از نوع قند لوولوز مى باشد. مصرف گيلاس به كسانى كه بيمارى ديابت دارند توصيه مى شود.
تركيباتى كه در گيلاس وجود دارد تعديل كننده پ هاش خون است زيرا خون بايد به مقدار 4/7 قليايى باشد.
مصرف گوشت و مواد گوشتى خون را اسيدى مى كند و بهترين تعديل كننده آن ميوه ها از جمله گيلاس است .
گيلاس را بايد قبل از غذا خورد تا با آن جلوى زيادى اشتها را بگيرد. كسانى كه براى كم خوردن و لاغرى متوسل به قرصهاى شيميايى مى شوند مى توانند از گيلاس كه يك ميوه طبيعى است و مصرف آن اندام را متناسب مى كند كمك بگيرند، زيرا قرصهاى شيميايى براى كم كردن اشتها اشخاص ‍ را لاغر مى كنند و براى سيستم اعصاب و دستگاه عروق و شريانها مضر و خطرناك است و اعصاب را تحريك كرده و بى خوابى مى آورد. كسانى كه مى خواهند از گيلاس براى لاغرى و تناسب اندام خود كمك بگيرند بايد در ابتداى غذاى خود دويست و پنجاه تا سيصد و پنجاه گرم گيلاس بخورند و بعد منوى غذاى آنها نبايد داراى مواد نشاسته اى مثل نان ماكارونى ، برنج ، حبوبات و نان شيرينى باشد.

رژيم گيلاس براى دفع سموم بدن
براى رژيم دفع سموم بايد صبح ناشتا نخست صد گرم گيلاس بخوريد و بعد آن را تا پانصد گرم افزايش دهيد.
 

        منبع:   گروه اینترنتی مبین      

+ نوشته شده در چهارشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۸۷ساعت ۰۸:۵۹ توسط فرزاد صدیق دسته : گیلاس نظر(0)

شاه توت

Ãخوردنيهاي شفابخش

نیلوفر 

شاه توت

با مصرف شاه توت كمبود املاح معدنى بدن را ترميم كنيد
شاه توت را توت شامى هم مى گويند. در بيشتر نقاط ايران درخت آن وجود دارد و بعد از اينكه توت سفيد تمام شد شاه توت مى رسد و به بازار مى آيد.
درخت شاه توت بزرگ و بلند مى شود. ميوه آن هم درشت و آبدار است وقتى كاملا برسد طعم شيرين معطرى پيدا مى كند كه هر ذائقه اى آن را مى پسندد. در جنوب فرانسه درخت شاه توت به عمل آمده است و بطورى كه مى گويند اين درخت از ايران به آن كشور رفته و غرس شده است .

شاه توت چه دارد؟
شاه توت را تجزيه علمى كرده اند و ديده اند كه داراى مقدار كمى مواد آلبومينوئيد، مواد چربى ، پكتين و سقز مى باشد. شاه توت وقتى كاملا رسيد از گلوكوز و ماده قندى سرشار است . داراى املاح معدنى اسيد آزاد، اسيد سوكسينيك يك ماده رنگى به نام سيانين و ويتامينهاى ((آ)) و ((ث )) مى باشد. شاه توت از ميوه هاى مغذى ، تصفيه كننده خون محسوب مى شود. نرسيده آن قابض و رسيده آن ملين است . در كشورهاى بالكان به برگ شاه توت اهميت فراوان مى دهند و آن را مى جوشانند و جوشانده آن را به كسانى كه بيمارى قند (ديابت ) دارند مى دهند تا آنها را معالجه كند. معالجه بيمارى قند در كشورهاى بالكان با جوشانده برگ شاه توت اهميت و شهرت فراوانى دارد.

ميوه شاه توت براى چه كسانى خوب است ؟
مصرف شاه توت براى بچه ها و دانشجويان كه از امتحان خسته شده اند مفيد است زيرا با مصرف آن كمبود املاح معدنى و ويتاميهاى ((آ)) و ((ث )) بدن آنها ترميم مى گردد شاه توت وقتى كاملا رسيد و شيرين شد خاصيت ملين پيدا مى كند و به رفع خستگى و يبوست مزاج كمك مى كند. مربا و مارمالاد شاه توت وقتى خوب تهيه شده باشد براى همان مصارفى كه در بالا شرح داديم عالى است .
آب شاه توت نرسيده را اگر در دهان غرغره كنند براى رفع برفك و آنژين و ورم دهان مفيد است . وقتى با ماده رنگى شاه توت آغشته شد با شستشوى معمولى از بين نمى رود و براى پاك كردن آن بايد برگ درخت شاه توت را به دست ماليد و با آب شست تا رنگ شاه توت را از دست محو كند.
برگ شاه توت را وقتى در دست له كنيد و با آن دست را بشوييد كفى مانند كف صابون از آن پيدا مى شود شاه توت را هم حتى الامكان مثل توت وقتى شكم خالى است بايد خورد والا اگر شكم پر باشد توليد گاز و نفخ خواهد كرد و اگر روى غذايى مثل ماست خورده شود شخص را به اسهال مبتلا مى سازد.

طريقه مصرف شاه توت
ميوه شاه توت وقتى كاملا رسيده است براى يبوست مفيد است.
وقتى شاه توت كاملا نرسيده است آب آن را مى گيرند. يك ليتر آب شاه توت كاملا نرسيده 20 تا 25 گرم اسيد سيتريك دارد. در اين حالت آن را مى جوشانند تا كمى غليظ شود.
اين شربت خاصيت قبض كننده دارد بدين جهت مواقعى كه گلودرد مى گيريد و با آنژين مى شود يا در دهان برفك پيدا مى شود آنرا غرغره مى كنند.
برگهاى شاه توت را دم مى كنند و دمكرده آن را به عنوان دواى ديابت مصرف مى كنند و يا شيره برگهاى شاه توت را مى گيرند و براى معالجه ديابت 30 تا 50 قطره آن قبل از غذا مى خورند.
در آخرين تجزيه علمى كه از شاه توت شده است اين مواد ديده شده است : 1- آب : 75/84 درصد 2- مواد قندى : 19/9 درصد 3- اسيد آزاد: 86/1 درصد. 4- مواد نشاسته اى : 39/0 درصد. 5- مواد پكتينى ، چربى ، املاح و سقز: 20 تا 30 درصد. 6- خاكستر: 57/0 درصد. مواد غير محلول : 25/2 درصد. تانن ، سيانين (ماده رنگين )، اسيد سوكسينيك و ويتامينهاى ((آ)) و ((ث )).
حكيم موفق الدين هروى در كتاب خود راجع به شاه توت مى نويسد:
اگر توت سياه را خشك كنى و بكوبى آرد آن شكم ببندد و معده قوى گرداند و صفرا ساكن كند و معده پاك گرداند. شيره توت رسيده آماس گرم را كه در دهان و گلو بود بنشاند.
مولف فرحنامه مى نويسد: شاه توت طبعش سرد و تر است ، صفرا بنشاند و گرمى ببرد.
 

           منبع:   گروه اینترنتی مبین      

+ نوشته شده در چهارشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۸۷ساعت ۰۸:۵۵ توسط فرزاد صدیق دسته : شاه توت نظر(0)

بستنی

Ãخوردنيهاي شفابخش

فرزاد 

بستني


غذائى كه در تابستان مطبوع است
ولى بايد بدانيد چه وقت و چقدر بخوريد...

در اولين نظر وقتى كلمه بستنى را مى شنويم فكر مى كنيم بستنى يكى از محصولات تمدن جديد است و حال آنكه تاريخ بستنى خيلى قديمى است .
اسكندر كبير در قرن چهارم ميلادى نوعى دسر مى خورد كه به نام ((ماسدوان ))معروف است . در آن زمان ، ميوه هاى مختلف را مخلوط مى كردند و با عسل شيرين مى كردند و در كوزه هاى گلى مى ريختند و كوزه ها را در برف مى گذاشتند تا يخ كند.
نرون امپراتور جبار روم ، بر طبق روايات يكى از تاريخ نويسان هم عصرش ، وقتى مهمان داشت صف بردگان مثل زنجير دست به دست مى دادند و از لاى برفهاى كوه ((آپنن )) بستنى ميوه و عسل را كه به سبك بستنى اسكندر درست مى كردند، به سر ميز غذاى مهمانان مى آوردند...
كشورهاى عربى در قديم شربت خنكى داشتند كه به وسيله يخ و نمك آن را خنك مى كردند و ماركوپولو سياح معروف وقتى از سفر دور و دراز خود برگشت نسخه هاى شربتهايى را كه در كشورهاى عربى درست مى كردند، به اروپا آورد و كلمه ((سوربت )) از كلمه شربت عربى در زبان اروپايى وارد شد و تا امروز هم مصطلح است و به نوعى بستنى كه از آب ميوه ها تهيه مى شود اطاق مى گردد.
شربتهايى كه به اين ترتيب در آن زمان تهيه مى شد در ((ونيز)) و در ايتاليا رواج كامل يافت و ((كاترين دومديسى )) كسى بود كه هنگام عروسى خود با هانرى دوم - در سال 1533 - آن را به فرانسه آورد و در آنجا هم رواج داد.
هانرى سوم و بعد از او لويى چهاردهم از سلاطين فرانسه بودند كه به بستنى علاقه زيادى داشتند و بر اثر اين علاقه بستنيهاى متنوعى از شير و تخم مرغ تهيه مى كردند.
آمريكا اولين كشورى بود كه بستنى را تجارتى كرد و كارخانه هاى جديدى براى ساختن بستنى به وجود آمدند كه اين محصول را به سبكى خاص ‍ مى ساختند و به همه نقاط دور دست حمل و نقل مى كردند. صنايع جديد بستنى سازى از امريكا به كشورهاى ديگر وارد شد. اكنون در فرانسه در حدود پنجاه كارخانه صنعتى بستنى سازى و بيش از نه هزار كارگاه بستنى سازى دستى وجود دارد كه جمعا هر سال بيش از صد ميليون ليتر بستنى مى سازند.
كشورهايى كه بر طبق آمار بستنى زياد مصرف مى كنند، اول آمريكا است كه حداقل مصرف سرانه آن نه ليتر در سال و بعد ايتالياست كه مصرف سرانه هشت ليتر نيم و بعد روسيه شوروى است كه هر نفر روسى در سال حداقل هفت ليتر بستنى مصرف مى كند. صنايع جديد بستنى سازى و نگهدارى آن در يخچال ، مصرف انواع بستنى را در كشورهاى مختلف جهان افزايش داده است .
در ايران هم از وقتى به وسيله كارخانه هاى جديد تهيه مى شود و در يخچالهاى جديد آن را نگهدارى مى كنند، مصرف آن در سراسر كشور افزايش يافته است .


ارزش غذايى بستنى
ارزش غذايى بستنى بستگى به مواد اوليه آن دارد كه بستنى را با آن مى سازند.
بستنى آب ميوه ها مثل خود ميوه ها از نظر غذايى ضيعف ولى از نظر املاح معدنى و ويتامين غنى است و نبايد آب ميوه را قبل از غذا خورد بلكه بايد آن را در پايان غذا به عنوان دسر مصرف كرد.
بستنى ميوه و آب ميوه ها بر خلاف بستنى شير و تخم مرغ و خامه يا مواد تركيبى ديگر خيلى زود هضم مى شود. بستنى شير و تخم مرغ و خامه كه شيرين تهيه مى شود غذايى كامل است كه وقتى بعد از شام يا ناهار به عنوان دسر خورده شود چون خودش غذاى كاملى است ، دير هضم مى شود و اغلب اشتها را به غذاى بعدى از بين مى برد.
حساب شده است كه يك ليتر بستنى شير و تخم مرغ بيش از هزار و صد كالرى داد.
بنابراين كسانى كه بستنى كامل مى خورند بايد آن را در حكم غذا تلقى كنند و چيز ديگرى نخورند تا هضم آن آسان گردد و از مصرف آن بدن استفاده كند.


مصرف بستنى براى چه اشخاصى مجاز است:
كسانى كه از سلامت كامل برخوردارند، بهتر است در فاصله دو غذاى اصلى به عنوان عصرانه صرف كنند.
وقتى كسى دچار خونريزى معدى مى شود (چون سرما از خونريزى جلوگيرى مى كند) به او بستنى مى خورانند.
كسانى كه لوزتين خود را عمل كرده اند به عنوان غذا تا چند روز به آنها بستنى مى دهند.
خانمهايى كه حامله هستند و دوران ويار را مى گذرانند اغلب دچار حالت تهوع و دل به هم خوردگى مى شوند كه نمى توانند غذا بخورند، اين خانمها گاهى در مقابل بستنى و نوشابه هاى سرد تحمل نشان مى دهند و از مصرف آن دچار دل به هم خوردگى نمى شوند، در چنين مواردى بستى و نوشابه هاى سرد و خنك تجويز مى شود.


چه اشخاصى نبايد بستنى بخورند؟
كسانى كه مرض قند دارند زيرا بستنى شيرين و مقدار قند آن زياد است .
كسانى كه چاق هستند بستنى شير و تخم مرغ و خامه آنها را چاق تر مى كند ولى مى توانند بستنى ميوه و آب ميوه را بخورند.
كسانى كه از كبد ناراحت هستند، نبايد بستنى بخورند، زيرا شير و تخم مرغ و خامه وقتى بسته شود كبد اين اشخاص را ناراحت مى كند و تحمل هضم آن را ندارند.
كسانى كه داراى معده و روده هاى عليل هستند نبايد بستنى بخورند زيرا غذاهاى سرد در دستگاه هاضمه دير هضم مى شود و علاوه بر آن ترمزى است بر ترشح غده هاى معدى كه ترشحات معده را متوقف مى كند.
كسانى كه هضمى كند دارند بايد بستنى را از صورت غذاى خود حذف كنند و هيچوقت آن را به عنوان دسر غذا مصرف نكنند.


چطور بايد بستنى را صرف كرد:
بستنى را بايد به آهستگى و به مقدار كم خورد، كسانى كه يك دفعه يك تكه بزرگ بستنى ار در دهان مى گذارند عكس العملى در دهان خود احساس ‍ مى كنند كه ناراحت كننده است زيرا برودت بستنى وقتى به دندان رسيد دندان آنها درد مى گيرد و در دهان خود احساس ناراحتى مى كنند و چون آن را مى بلعند وقتى به مخاط معده رسيد از ترشح عصير معدى جلوگيرى مى كند و عواقب وخيمى از نظر دستگاه هاضمه ايجاد مى كند.
پس بايد بستنى را به مقدار كم و آهسته آهسته خورد و به بچه ها توصيه كرد كه آهسته آهسته آن را بخورند و اگر در جايى بستنى جلو آنها مى گذاريد، يك قاشق كوچك هم به آنها بدهيد كه يواش يواش و كم كم بخورند.
وقتى چاى و قهوه گرمى را خورده ايد پشت سر آن بستنى نخوريد و اگر بر عكس بستنى خورده ايد روى آن آشاميدنيهاى گرم نخوريد، زيرا تماس ‍ چيزهاى گرم و سرد با هم در معده ، عوارض بدى در پيش دارد و درست مثل اين است كه شما آنا چيز سردى را گرم كنيد، دستگاهى كه در معرض ‍ اين تغييرات قرار مى گيرند خسته مى شوند و عواقب آن به صورت دل درد و سوء هاضمه پيش مى آيد.
بستنى را در كشور دوست و همسايه و هم زبان ما افغانستان ((شيريخ )) مى گويند و اسم فارسى و قشنگى است ، با مواد تركيبى بستنى هم ارتباط كامل دارد.

     منبع:   گروه اینترنتی مبین      
 

+ نوشته شده در چهارشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۸۷ساعت ۰۸:۵۱ توسط فرزاد صدیق دسته : بستنی نظر(0)

خاکشیر

Ãخوردنيهاي شفابخش

 

خاكشير

 
 
خواص درماني خاكشير
 
گروه سلامت: فصل تابستان كه مي‌رسد بازار مصرف خاكشير و شربت آبليمو هم داغ مي‌شود.

خاكشير از زمان‌هاي گذشته كاربرد داشته است و بهترين كاربرد آن به خاطر خاصيت ضدعفوني‌كننده‌اش مي‌باشد و براي ناراحتي‌هاي روده مثل اسهال يا حتي يبوست مفيد است.اين گياه را به صورت خيس كرده استفاده مي‌كنند و در موارد جراحات و تب‌هاي زياد بسيار موثر است و همچنين بو داده آن اسهال‌هاي سخت را درمان مي‌كند.
خاكشير التهاب كليه را برطرف مي‌كند. براي از بين بردن كهير و التهابات پوستي از خاكشير استفاده كنيد. 

خاكشير داراي تعدادي اسيد چرب مانند اسيد لينوئيك، اسيد لينولنيك، اسيد اولئيك، اسيد پالمتيك و اسيد استئاريك است. اين گياه التيام‌دهنده زخم و جراحات است و جوشانده آن براي رفع اسهال‌هاي ساده مفيد است. خاكشير تب‌بر است، اين گياه همچنين ادرارآور است و التهاب كليه را برطرف مي‌كند. از ديگر خواص خاكشير مي‌توان به درمان سرخك و مخملك اشاره كرد. اين گياه نيز براي رفع گرفتگي صدا مفيد بوده و كهير و التهابات پوستي را از بين مي‌برد. از گل‌ها و برگ‌هاي اين گياه مي‌توان براي رفع بيماري ناشي از كمبود ويتامين C استفاده كرد.

براي برطرف كردن جوش‌هاي صورت كه به علت خوردن چربي و شيريني زياد ايجاد مي‌شود بايد جوشانده يك قاشق ترنجبين را با 2 قاشق غذاخوري خاكشير مخلوط كرده و هر روز صبح ناشتا به مدت 2 هفته ميل شود تا جوش‌ها از بين بروند.
 
      منبع :   روزنامه  جام جم
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۷ساعت ۱۲:۱۱ توسط فرزاد صدیق دسته : خاکشیر نظر(0)

نخود فرنگی

Ãخوردنيهاي شفابخش

 

نخود فرنگي

 
نخود فرنگي؛ تقويت‌كننده سيستم ايمني بدن‌
 اين روزها كه فصل نخود‌فرنگي است، خانم‌هاي خانه‌دار به دنبال خريد و فريز كردن اين گياه حاوي ويتامين1 K هستند كه استئوكلسين را در استخوان فعال مي‌كند.
استئوكلسين پروتئيني در استخوان است كه بدون ويتامين 1 K اين پروتئين فعال نمي‌شود و در نتيجه معدني شدن استخوان صورت نمي‌گيرد. نخود فرنگي همچنين سرشار از فوليك اسيد و ويتامين6 B است. اين دو ويتامين در كاهش ساخت «هموسيتئين» كه مولكول خطرناكي است كمك مي‌كند.

اين مولكول‌ رگ‌هاي خوني را تخريب مي‌كند و باعث گرفتگي آنها مي‌شود بنابراين فوليك‌اسيد موجود در نخود فرنگي موجب حفاظت سيستم قلبي  عروقي مي‌شود.

ويتامين‌‌هاي C،2 B،1 B و BC، همچنين آهن موجود در نخودفرنگي موجب سوخت و ساز چربي، پروتئين و كربوهيدرات مي‌شود و كم‌خوني، خستگي و كاهش سيستم ايمني بدن را برطرف مي‌كند.

نخودفرنگي به دليل داشتن ويتامين C، ضد سرطان هم هست و بويژه از ابتلا به سرطان‌هاي خون،‌ ريه،‌ سينه، پروستات و تخمدان پيشگيري مي‌كند. براي انتخاب نخودفرنگي خوب به لطيف و مخلخل بودن آنها توجه كنيد. رنگ آنها بايد سبز و شفاف باشد و از خريد نخود‌فرنگي‌هايي كه به زردي مي‌زنند، پرهيز كنيد.
 
                  منبع :   روزنامه جام جم
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۸۷ساعت ۱۱:۴۳ توسط فرزاد صدیق دسته : نخود فرنگی نظر(0)